Vestmannaeyjar

Þú birtist smátt og smátt
úr hjúpi jarðar
svört þúst sem enginn sá fyrir.

Grænklæddir steinar á bláum feldi
leirparadís úr barnungu hraunteppinu
fjallasýn sem umvefur,
bindur og byrgir sýn.

Fljúgandi fuglar, prófastar, flugvélar
fleytur á leið úr faðmandi kyrrðinni
út í harða víðáttuna.

Mýmargar línur stálþilja og steinsteypu
þétt þyrping lifandi hvítra veggja
sem bera samofinn dúk bárujárns.

Flóð sálna eftir öskugráu malbikinu
og ásjóna mín
í spegilmynd á skítugri bílrúðu.